با سلام اینروزها که سالگرد شب شهادت مولا علی (ع)میباشد وهمچنین شب احیا وعبادت میباشد در تمام منابر مساجد سخنوران وبرنامه سازان تا کید برشناخت راه روش انحضرت دادسخن می دهند وبنده هم می خواهم باورها خود را با علم اندکی که از ان امام همام دارم در اینجا به اختصار بیان کنم         

امامی که به قول ان نویسنده مسیحی از شدت عدالت در محراب عبادت به شهادت رسید ومن  شیعه به داشتن چنین امامی بخود می بالم ولی ازخود نمی پرسم که چقدر رهرو ومرید چنین شخصیت والای هستم ؟  امامی که در محکمه ای که یکی از اودر باره زرهش از اوشکایت کرده به قاضی اعتراض میکند که چرا مرا با القاب خطاب میکنی ولی به شاکی کم محلی میکنی باید هر دو ما را در اینجا به یک چشم ببینی ؟ ویا بقول مولانا جلالدین رومی در مثنوی وقتی پیامبر اکرم  بحضرت میفرمایدتو بدست ابن ملجم مرادی به شهادت می رسی وابن ملجم از انحضرت می خواهد که مرا بکش تا چنین فعلی در آینده از من سر نزند وحضرت می گوید بجرم ناکرده کسی را نمیتوان مجازات کرد در شب نوزدهم وقتی به مسجد می رود ملجم در سکوی مسجد کوفه خوابیده بود ایشان را برای نماز بیدار میکند   با همه علمی که به واقعه داشته از وقوع ان جلوگیری نمیکند چه چیزی را میخواسته به من شیعه بعد از خودش بگوید ؟ ویا در روزهایی که در بستر بیماری است مواظب قاتل خویش است که در زندان با قاتل بد رفتاری نشود از شیری که خودش میخورد میفرماید به او نیز بدهند . سفارش می کند  اگر مرگ نجات پیدا کردم خودم اورا محاکمه می کنم ولی اگر مردم شما میتوانید او را عفو کنید ولی اگر خواستید قصاص کنید وقت حق دارید یک ضریت به ایشان بزنید چون او به من یک ضربت زده و بعد همه را به تقوای الهی دعوت میکند ترس از خدای متعال را یاد آوری میکند و جهان آخرت را یا آوری می کند .و بلاخره در روز بیست یکم ماه رمضان به شهادت می رسد وبه دیدار حضرت دوست پر و  بال زنان می شتابد . این جملات زره ای بود از دریای بیکران شخصیت آن منجی عدالت در تمام روزگاران .                                                             

حال سوال من از خود شیعه ام اینست که چقدر پایبند راه و روش چنین امامانی هستم ؟؟ آیا در زمانی که از ما پرسیده خواهد شد چقدر به گفتار و سفارشات امامانت عمل کردی ؟  جوابی خواهیم داشت؟